Follies Banner

New Follies, Slochteren

Museum Landgoed Fraeylemaborg is gelegen op een landgoed van ruim 23 hectare in Slochteren . Het landgoed is publiek toegankelijk en is in de huidige staat in de Engelse landschapsstijl ontworpen. Deze romantische stijl raakte in de tweede helft van de 18e eeuw in de mode en kenmerkt zich door slingerende paden en verrassende doorkijkjes.
Dit in tegenstelling tot haar voorganger, de Franse landschapsstijl, met haar lange zichtlijnen, symmetrische opzet en ordelijke karakter. Ook het landgoed Fraeylemaborg was in eerste instantie ontworpen in de Franse stijl, maar de meeste elementen hiervan zijn verdwenen.

In 2014 schreef het museum een prijsvraag uit om het park te vullen met folly’s, kleine gebouwtjes met als hoofdfunctie schaalaanduiding en decoratie, al hadden deze folly’s wel een duidelijke functie: expositieruimte. Het museum wil haar variabele collectie deels in het park onderbrengen en bezoekers die alleen voor het park komen bewust maken van het museum in de borg. Ze hebben hiervoor acht plekken in het park gereserveerd.

Voor alle acht locaties heb ik een folly ontworpen met EPS (piepschuim) als hoofdbouwmateriaal. Dit materiaal heeft als voordeel dat het licht is, op een betaalbare manier in vele vormen gefabriceerd kan worden, en dat het (mits schoon toegepast) goed te recyclen is. Met mijn inzendingen probeer ik de bezoeker te verrassen, door te spelen met verwachtingen: een zwaar blok dat eigenlijk heel licht is, een folly die zich juist op de buitenwereld richt, een huisje dat telkens van schaal verandert, etc.

  • De borg aan het begin van het landschapspark. Een 700 jaar oud gebouw dat in de 18e eeuw haar huidige vorm kreeg.
  • De eerste folly bevindt zich achter het koetshuis. Het is een schommelende expositieruimte, bekleed met spiegels. Het dak reflecteert de lucht, de wanden het gras. Het zweeft bijna, federgewicht.
  • Een Engelse landschapstuin buigt de blik naar binnen; alle paden en zichtlijnen zijn op zichzelf gericht. Hier in de boomgaard wilde ik een object neerzetten dat juist naar buiten keek, naar het mooie Groningse land. Het contrast met de ideeën van de Engelse landschapsstijl is de reden dat ik voor deze kleur koos.
  • Omvat door een heg ligt in een rond hof een 'instectenhotel' verstopt. Tegenover deze heuvel, ontwierp ik een expositieruimte door twee gekromde schalen tegenelkaar aan te draaien. Behalve de vorm verwijst ook de materialisatie naar het insectenhotel.
  • Aan de rand van het grootste veld van het park, ligt een kleine kommavormige vijver. Deze heb ik geaccentueerd, waar de bezoeker zelfs de vijver ervaart na het betreden ervan: de vloer bestaat uit ronde balken met daaronder het wateroppervlak.
  • Eén van de twee zichtlijnen die resteren uit het Franse verleden van het park licht aan de grens van het terrein. Deze laan is onderbroken door water en zal de meeste bezoekers in eerste instantie niet opvallen. Hierom heb ik geprobeerd deze met de folly te benadrukken; een folly als begin van een lijn, in plaats van als eind.
  • In de schaduw van de bomen van het 'kinderbos' stelde ik me een beklimbaar object voor. Een dak met een Escherpatroon dat het beklimmen ervan tot een speelse, vervreemdende ervaring maakt.
  • Een voordeel van EPS is dat het zeer licht bouwmateriaal is. Dit gegeven betekent dat men een soort 'kunstval' kan zetten: de bezoeker kantelt met speels gemak de hele kist, gaat naar binnen en kan zelf kiezen de val te sluiten, of op scherp te zetten middels een metalen staaf.
  • Een folly bij uitstek: aan het eind van een zichtas, van een afstand is het formaat lastig in te schatten, het lijken twee torentjes. Als men dichterbij komt en er omheen loopt verandert ontwerp in een klein borgje, en eenmaal binnen slaat het karakter van bijna kitsch om in een strakke geometrische vorm die terugkijkt naar de borg.

Comments are closed.